چشم انداز (Vision)

مرکز تحقیقات نانوفناوری دارویی تا سال 1409 به عنوان یک مرکز پیشرو و اثرگذار در توسعه دانش و نانوفناوری دارویی در سطح منطقه ای، با هدف ارتقاء سلامت جامعه و توسعه فناوریهای نوین شناخته خواهد شد.


 رسالت (Mission)

مرکز متعهد به ایجاد بستری برای پژوهشهای نوآورانه و چندرشته ای در حوزه نانوفناوری دارویی است. با رعایت اصول اخلاقی و عدالت، به توسعه دانش، توانمندسازی نیروی انسانی متخصص، تبادل یافته های علمی و ارائه راهکارهای مبتنی بر شواهد برای چالش های سلامت جامعه می پردازد.

 

  اهداف کلی (General Goals)

  •  توسعه دانش و فناوری نانوفناوری دارویی برای پاسخگویی به نیازهای سلامت جامعه.
  • تقویت همکاری‌های بین‌رشته‌ای و شبکه‌سازی با مراکز علمی و صنعتی.
  •  توانمندسازی نیروی انسانی متخصص در حوزه نانوفناوری دارویی.
  • تجاری‌سازی فناوری‌های نانودارویی برای ایجاد ارزش افزوده.

 

تجزیه و تحلیل محیطی (SWOT)

 نقاط قوت (Strength points)

S1- حضور متخصصان: بهره‌مندی از اساتید و پژوهشگران متخصص و متعهد در حوزه نانوفناوری دارویی، که ظرفیت علمی مرکز را تقویت می‌کند.

S2- زیرساخت‌های آزمایشگاهی دانشگاهی: دسترسی به امکانات آزمایشگاهی پیشرفته دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی زنجان برای اجرای پروژه‌های تحقیقاتی.

S3- شبکه ارتباطات علمی: برقراری ارتباط مؤثر با مراکز تحقیقاتی داخلی و برخی نهادهای بین‌المللی برای تبادل دانش و تجربه.

S4- قابلیت پژوهش‌های بین‌رشته‌ای: توانایی انجام پروژه‌های نوآورانه با تلفیق نانوفناوری، زیست‌فناوری و سایر علوم مرتبط.

 

 نقاط ضعف (Weak points)

W1- عدم وجود فضا و آزمایشگاه اختصاصی: نبود فضا و آزمایشگاه مستقل و مجهز، که می‌تواند بهره‌وری پژوهش‌ها را محدود کند.

W2- محدودیت‌های مالی: کمبود منابع مالی پایدار و گرنت‌های اختصاصی برای پشتیبانی از پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفته.

W3- کمبود نیروی انسانی متخصص تمام‌وقت: تعداد محدود پژوهشگران و کارکنان تمام‌وقت، که ظرفیت اجرایی مرکز را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

W4- فقدان واحد تجاری‌سازی: نبود ساختاری منسجم برای تبدیل دستاوردهای پژوهشی به محصولات تجاری و بازارپذیر.

W5- ضعف در برندسازی علمی: عدم تبلیغات کافی برای معرفی دستاوردها و جایگاه مرکز در سطح ملی و بین‌المللی.

 

 فرصت ها (Opportunities)

O1- حمایت‌های ملی از نانوفناوری: سیاست‌های کلان کشور در راستای توسعه فناوری‌های نانو، که فرصت‌های مالی و زیرساختی را فراهم می‌کند

O2- تقاضای فزاینده صنعت دارویی: نیاز روزافزون صنعت به فناوری‌های نوین دارویی، که بستری برای کاربرد دستاوردهای مرکز ایجاد می‌کند.

O3- امکان جذب گرنت‌های بین‌المللی: فرصت دسترسی به منابع مالی و همکاری‌های بین‌المللی برای پیشبرد پروژه‌های تحقیقاتی.

O4- همکاری با اکوسیستم نوآوری: پتانسیل تعامل با شرکت‌های دانش‌بنیان، پارک‌های علم و فناوری و استارتاپ‌ها برای توسعه فناوری‌های جدید.

O5- رشد فناوری‌های همگرا: امکان بهره‌برداری از هم‌افزایی نانوفناوری با حوزه‌های زیست‌فناوری، هوش مصنوعی و علوم داده برای نوآوری‌های پیشرفته.

 

تهدیدها (Threats)

T1- رقابت فزاینده در سطح ملی و جهانی: پیشرفت سریع مراکز زیست پزشکی مانند نانوفناوری و زیست­فناوری دارویی در ایران و کشورهای دیگر ممکن است جایگاه رقابتی مرکز را در سطح ملی و بین‌المللی تضعیف کند، به‌ویژه اگر منابع و زیرساخت‌ها محدود باشند.

T2- چالش‌های تجاری‌سازی فناوری: دشواری در تبدیل نتایج تحقیقات نانوفناوری به محصولات تجاری به دلیل پیچیدگی‌های فنی، مقررات سخت‌گیرانه دارویی یا کمبود سرمایه‌گذاری بخش خصوصی.

T3- کمبود نیروی انسانی متخصص: مهاجرت نخبگان علمی یا عدم جذب متخصصان آموزش‌دیده در حوزه نانوفناوری دارویی می‌تواند ظرفیت پژوهشی مرکز را محدود کند.

T4- ناپایداری سیاست‌ها و کمبود منابع مالی: تغییرات مکرر در سیاست‌ها، آیین‌نامه‌ها و مقررات پژوهشی، همراه با تخصیص محدود بودجه تحقیقاتی از وزارت بهداشت، توانایی مرکز در اجرای پروژه‌های بلندمدت و نوآورانه را محدود می‌کند.

T5- تحریم‌های بین‌المللی و محدودیت‌های همکاری علمی: تحریم‌های ناعادلانه بین‌المللی دسترسی به تجهیزات پیشرفته، منابع علمی و فرصت‌های همکاری بین‌المللی را دشوار کرده و بر کیفیت و کمیت پژوهش‌ها تأثیر منفی می‌گذارد.

T6- گرایش به پژوهش‌های کم‌کیفیت و کمبود همکاری داخلی: تأکید سیاست‌های کلان بر افزایش تعداد مقالات علمی، همراه با تمایل اندک پژوهشگران و نهادها به همکاری‌های مشترک، می‌تواند کیفیت پژوهش‌ها و هم‌افزایی علمی با مرکز را کاهش دهد.

T7- نبود زیرساخت‌های اطلاعاتی و پذیرش محدود راهکارهای علمی: فقدان بانک‌های اطلاعاتی جامع و معتبر برای پژوهشگران، همراه با گرایش کم جامعه به پذیرش راهکارهای مبتنی بر شواهد علمی، توسعه و کاربرد دستاوردهای مرکز را با چالش مواجه می‌سازد.